Na vijf concerten achter elkaar hadden we eindelijk een vrije dag! We werden door het Chinese management verrast met de mededeling dat we naar Hangzhou gaan, een van de meest toeristische plekken van China, om daar de dag door te brengen. Bij Hangzhou ligt het West Lake, wat de Chinezen beschouwen als het archetype van een hemels meer, volgens de National Geographic-reisgids van China.

Na een voor ons korte busreis van slechts twee uur komen we aan in ons hotel, dat nog weer luxer is dan de vorige hotels. Grote kans dat u nog nooit van Hangzhou hebt gehoord, maar deze stad telt toch bijna 10 miljoen inwoners. En dat is te zien als we van ons hotel naar het stadscentrum rijden; we komen weer langs vele wolkenkrabbers, maar ook door een rustig wijkje in de heuvels. We zijn inmiddels getraind om niet te veel op het verkeer te letten, omdat we daar allemaal vrij zenuwachtig van worden. Er wordt links én rechts ingehaald alsof het een lieve lust is, getoeterd waar het niet nodig is en geparkeerd waar het niet mag. Onze buschauffeur staat in Hangzhou bijvoorbeeld midden op een kruispunt stil om ons daar uit te laden. Het avontuur kan beginnen! Samen lopen we richting het meer, waar onze grote groep al snel uitwaaiert in kleinere groepjes. Sommigen wagen een poging om het hele meer rond te lopen (zo’n 15 kilometer volgens Colin, onze gids/tolk en knuffel-Chinees), maar anderen hebben het al snel gezien bij het meer, waar ook de halve stad op de smalle boulevard loopt. Bijzonder is dat er op de kleine paadjes ook elektrische sightseeing-busjes rijden met vaak slapende Chinezen erin die blijkbaar echt genieten van de rustgevende omgeving. Velen van ons nemen een kijkje in de pagode aan het meer, of in de grote tempel op een berg. Het is fijn om even uit ons strakke schema te zijn en de toerist uit te hangen. Vaak vinden de Chinezen ons echter een grotere bezienswaardigheid dan de omgeving, we worden heel wat nagestaard en er worden vele foto’s van en met ons gemaakt. Wij laten het maar gelaten over ons heen komen en voelen ons elke dag meer een beroemdheid. Om zes uur stipt vertrekt de bus weer richting het hotel, waar we ons zoveelste draaitafelmenu eten, wat de meeste mensen nog niet verveelt. Aan het eind van het diner geeft Caroline aan elk van ons een kaartje en een naam van een andere Vocal Dater. Het idee is dat we voor die persoon iets positiefs schrijven voor ons laatste concert. In de volgende blog leest u (wellicht) wat de impact van dit kaartje is geweest ;-).

Het avondprogramma is vrij; er worden spelletjes gespeeld, massages genomen en een grote groep gaat op zoek naar een bar. Naast het hotel zit een karaokebar, maar daar is het bier te duur. Iets verderop in de straat zit een restaurant, maar als de groep daar aankomt worden er meteen etensbordjes neergezet. Het is blijkbaar niet erg gebruikelijk in China om alleen iets te drinken. Gelukkig zijn wij Hollanders niet voor één gat te vangen, en weten we met handen- en voetenwerk uit te leggen hoe een Nederlands café werkt. Al snel komen er flesjes bier op tafel, en het was nog lang onrustig in Hangzhou…

Leave a Comment

Start typing and press Enter to search