Handjeklap en boomstammendans

Vanaf Dubai International Airport.

Na een (voor sommigen onder ons) kort nachtje ontbeten we in stilte in het hotel. Toen we allemaal weer wat energie hadden, vertrokken we met de bus voor een dagje sightseeing in Shanghai. Tijdens de tour werd de dagplanning om logistieke redenen continu omgegooid. Eerst gingen we naar een Chinese wijk die door de Fransen is opgezet na de Eerste Wereldoorlog. Hier stond onder andere een huis van de communistische partij waar kort na de Tweede Wereldoorlog de onderhandelingen gevoerd werden. Daarna liepen we rond in de Franse wijk die er erg herkenbaar westers uit zag.

In Oud Shanghai, waar we vervolgens met de bus heen gingen, zagen we veel karakteristieke houten Chinese huisjes. Het was er vergeven van de toeristen en locals. Erg indrukwekkend en totaal anders dan ons Nederlandse wereldje. We bezochten het zijdemuseum waar we te weten kwamen hoe zijde wordt gemaakt en hoe je kon achterhalen wat echte zijde is en wat namaakzijde is. Tip: gebruik een aansteker. Na afloop van de rondleiding hadden we de gelegenheid om onze persoonlijke zijdecollectie aan te vullen en onze yuan uit te geven. Na de een wat vermoeiende rondleiding konden we weer plaatsnemen aan een ronde tafel om wat heerlijke Chinese gerechtjes te nuttigen.

Na de lunch hadden een van de weinige momentjes dat we in ruim een week losgelaten werden en hadden we een uur de totale vrijheid om te doen waar we zin in hadden. Jullie begrijpen dat dit een wat onwennige situatie was. Sommigen van ons gingen laveloos op een terras zitten en anderen struinden rond op zoek naar een schone wc met wc-papier. Maar ondertussen genoten we allemaal van het prachtige weer en de mooie omgeving.

Toen we na een uur allemaal weer volledig opgeladen waren vertrokken we richting de ‘Chinese Market’. Het was een typisch geval van ‘Fake your way to the top baby’: veel nepartikelen in kleine en drukke winkeltjes. Er waren drie verdiepingen met winkels die telkens precies dezelfde artikelen verkochten en waar verkopers ons naar binnen probeerden te lokken. Na twee uur flink onderhandelen (wat een sport!) vertrokken we met volle tassen in de bus richting ons laatste Chinese diner. Dit vond plaats in een restaurant waar we werden geëntertaind door buikdansers en –danseressen met heeele lange nagels, Thaise muziek en als hoogtepuntje werden we geacht mee te doen met een soort boomstammendans. Caro beet met gevaar voor eigen leven het spits af en raakte bijna een been kwijt, maar overleefde het. Na haar volgden nog een aantal dapperen van ons zich min of meer vrijwillig aan. Het was een bijzondere dans die we zeker in Nederland gaan introduceren, wellicht als choreo bij een van de volgende shows van Vocal Dating.

 

Na het dinertje vertrokken we met de bus naar het hotel, waar we onze koffer op konden halen. Het moment dat we wisten dat zou komen was dan eindelijk (helaas) hier: het vertrek naar de luchthaven, om ons leven als supersterren in China achter ons te laten en ons normale leventje als simpele burgers in Nederland weer op te gaan pakken.

Eenmaal in het vliegtuig viel vrijwel iedereen als een blok in slaap en zZzZ..

Leave a Comment

Start typing and press Enter to search