Een dag met een lach en hagelslag

Na de spannende cliffhanger uit de vorige blog houden we jullie niet langer in spanning. Zie hier de tweede blog!

In het theater van Shengsi was het overal erg koud, behalve natuurlijk in de dameskleedkamer. Daar werd flink gepoederd en werden de lipjes gestift. Jet en Hilde kregen het geëmancipeerde idee om de mannen van een extra bronslaagje te voorzien, zodat de wallen van het slaapgebrek wat minder zichtbaar zouden zijn.

Tijdens de repetitie geeft Gerben ons de laatste tips zodat we kunnen knallen op het podium. Van het Chinese management hebben we te horen gekregen dat we ondanks de vermoeidheid onze Prodent-smile meer mogen uitbuiten. Onze gitarist Patrick heeft de mooiste lach, vindt Gerben. Daar kunnen we een voorbeeld aan nemen! Daarna kregen we nog een peptalk van Arjan en Caroline. Laatstgenoemde had zelfs Chinese gelukskoekjes uit Nederland meegebracht. Caroline, wo ai ni!

Bij het omkleden was er opeens paniek in de tent: Gerben was zijn rode strik kwijt. Helaas was het jongste orkestlid, Siebe, de pineut en moest hij zijn mooie strikje afstaan. Wij hopen dat Gerben voortaan beter op zijn spullen let. Na wat bodypercussion, oerkreten voor de teambuilding en met vers gepoetste Prodent-tandjes begonnen we aan de show.

De zaal was weer goed gevuld, deze keer met hengels, netten en kaplaarzen, want alle vissers van het eiland zaten in de zaal. De lokale autoriteiten hadden hen namelijk uitgenodigd. We begonnen de show vol enthousiasme en hoewel we nog steeds moe waren was dit niet te zien op het podium. Alle attributen waren van stal gehaald en iedereen lachte zich de kramp in de kaken. Egbert, bedankt voor je wederom schitterende solo in de Latin Medley!

Na het fantastische concert gingen we in het hotel dineren. Hier begon fotosessie numero 2. De vier serveerstertjes gniffelden wat af en maakten ‘stiekem’ foto’s van de met stokjes hannesende Nederlanders. Joris, Pieter en Andreas besloten ze tegemoet te komen en poseerden met de dames. Toen was het hek van de Chinese muur en gingen de meisjes met zoveel mogelijk mannen van het orkest selfies maken. Hoogtepunt was Jelle H. (euphonium) die een Chinees meisje bijna een kus op de wang gaf tijdens het maken van de selfie. Ze wist niet hoe snel ze zich uit de voeten moest maken toen ze er pas bij het bekijken van de foto achter kwam hoe Jelle haar in verlegenheid had gebracht.

Tijd om naar bed te gaan voor de eerste fatsoenlijke nachtrust. We konden namelijk uitslapen tot 6.30u ;). Iedereen zat fris en fruitig aan het ontbijt. Onze zelf altijd positieve Arjan had nog een verrassing voor ons in petto: de hagelslagaward voor de meest positieve persoon van de afgelopen dag werd uitgereikt. Die ging vandaag naar Andreas, vanwege zijn tomeloze enthousiasme tijdens de Latin Medley. Terwijl we dit schrijven zitten we op de boot terug naar het Chinese vasteland. We hebben veel zin in de komende dagen!

Leave a Comment

Start typing and press Enter to search